تربیت سازنده ، شامل روش هایی می شود که در آن رشد کودکان تقویت می شود و شما را قادر می سازد تا رفتار آنان به طور سازنده و بی ضرر مدیریت کنید برای اینکه بتوانید این کار را به بهترین نحو انجام بدهید می توانید از نکات کاربردی تربیت کودکان که در همین مقاله برای شما آورده ایم، استفاده کنید.
نکات کاربردی تربیت کودکان
کنترل امور را در دست بگیرید.
حد و مرزهایی برای کودکان مشخص کنید تا به آنها کمککند تا دنیایی را که باعث سردرگمی شان میشود را درک و مدیریت کنند و با خیالی آسوده به کشف علایق خود بپردازند این کار عشق شما را به فرزندتان نشان میدهد.
مشوق کودکان خود باشید.
مأموریت فرزند نوپای شما قرار است که به موجودی مستقل تبدیل شود، پس زمانی که از به مرحلهای می رسد که می تواند خودش اسباببازیهایش را در سر جای خود قرار دهد و یا اینکه به تنهایی لباس بپوشد، اجازه بدهید این کارها را خودش به تنهایی انجام دهد این کار هم برای برای عزت نفس آنها و هم برای تامین سلامت روان آنها لازم است.
انرژی خود را برای مسائل مهم صرف کنید.
در مورد مسائل پیشِ پا افتاده مانند انتخاب لباس یا حرف بدی که در یک موقعیت خاص گفته شده بحث نکنید و تمرکز خود را برای وضع قوانین مهم مانند: اجتناب از برخورد فیزیکی، گفتار گستاخانه و بی احترامی به دیگران و یا دروغ گفتن بگذارید.
در روز زمان مخصوصی را برای با هم بودن در نظر بگیرید.
با هم فکری با کودک تان هر روز فعالیتی را انتخاب کنید و در کنار هم آن را انجام بدهید این کار نشان می دهد که شما عاشق فرزندتان هستید.
کودکان را ترغیب کنید تا با پدرانشان وقت بگذارنند.
یکی از راه های بالا بردن کیفیت زندگی کودکان وقت گذراندن با پدران شان است، این کودکان عملکرد بهتری در مدرسه دارند و با مسائلی که در طول زندگی با آنها روبهرو میشوند با موفقیت بیشتری عمل میکنند.
سعی کنید اوقاتی شیرین را با فرزندان سپری کنید.
کودکان چیزهای زیادی را فراموش میکنند اما زمان هایی که با هم می گذرانید یا یک شب نشینی یا یک بازی دسته جمعی را هرگز فراموش نمی کنند.
سعی کنید الگوی خوبی برای فرزندان خود باشید.
کودکان از شما الگو می گیرند و رفتار شما را می بینند و از شما می آموزند اگر رفتارهای شما مطابق با اصول اخلاقی باشد شما تبدیل به یک الگوی مناسب برای کودکتان خواهید شد.
زمانی که مرتکب اشتباهی شدید اعتراف کنید.
با این کار به کودکتان آموزش می دهید که چطور و چهوقت باید عذرخواهی کند.
با هم بازی کنید.
اجازه بدهید تا کودکان نوع بازی را انتخابکنند و شما هم دربارهی قوانین و مقررات بازی وسواس به خرج ندهید و سعی کنید با این کار از بازی و سرگرمی کودکان در منزل لذت ببرید، این معنای صحیح بازی است.
فرصت یافتنِ راهحل را در اختیارش بگذارید.
در زمانی که کودک شما دچار ناکامی های کوچک می شود بلافاصله وارد عمل نشوید تا او را از این وضعیت خارج کنید، به او فرصت تا به دنبال راه حل باشد اما در این راه می توانید آنها را همراهی کنید با این کار به او سرسخت بودن و اتکا کردن به خودش و توانایی هایش را میآموخته اید.
سعی نکنید با تنبیه کردن کودکتان را تربیت کنید.
اعمال محدودیت و قوانین برای آموزش دادن به کودک دربارهی نحوهی رفتار آنها است تا در آینده بتوانند انسانی شایسته باشند که این قابلیت را دارند که رفتارشان را خودشان کنترل کنند.
با بی احترامی کودکتان قاطعانه برخورد کنید.
به کودکتان اجازه ندهید که به شما یا دیگران بی احترامی کنند و یا از زبان آزاردهنده استفاده کنند با برخورد قاطعانه به او یادآوری کنید که هیچ گونه بی احترامی را از جانب او تحمل نمی کنید، وقتی فرزندتان کار خوبی انجام داد رضایت خود را به او نشان دهید.
وقتی کودک تان کار خوبی انجام داد رضایت خود را به او نشان دهید.
وقتی متوجه شدید که کودکتان کار مثبت و خوبی انجام داده است، احساس خوب تان را به او بفهمانید این کار باعث تقویت رفتارهای خوب در او می شود و احتمال اینکه آن کارها را دوباره انجام دهد افزایش می یابد.
با هم کتاب بخوانید.
این کار را از زمان نوزادی است آغاز کنید، کودکان عاشقِ شنیدن صدای والدین خود هستند؛ زمانی که او را در آغوش می گیرید و برای او کتاب می خوانید او را برای یک عمر کتاب خواندن تربیت کرده اید و در کنار آن از فواید قصه گویی هم بهره مند شوید.
مراقبت از محیط زیست را به او آموزش دهید.
در روزهای گردش در طبیعت به کودکتان یاد بدهید که چگونه از حیوانات و گیاهان مراقبت کنند، چگونه زباله کمتری تولید کند، تفکیک زباله را به او آموزش دهید به این ترتیب کودک شما متوجه می شود که در قبال محیط زیست مسئول است.
فرزند خود را با کودکان دیگر مقایسه نکنید.
هر فردی با خصوصیات و ویژگی های منحصر به فردی متولد می شود بنابراdن نباید انتظار داشته باشیم که استعدادها و توانایی فرزند ما مشابه دیگر کودکان باشد، از این رو نباید فرزند خود را با کودکان دیگر مقایسه کنید؛ این کار باعث می شود تا حس حسادت او را تحریک کنید و باعث عصبانیت او شود همچنین اعتماد به نفس کودک را کاهش می دهد و او را برای انجام کارها دلسرد می کند.
عشق و علاقه به همسرتان را ابراز کنید.
در حضور کودکان همسرتان را در آغوش بگیرید و با الفاظ محبت آمیز یکدیگر را صدا کنید شما الگوی فرزندتان برای ایجاد یک الگوی احساسی عمیق هستید پس بایستی یک استاندارد عالی را در ذهن کودکتان جاودانه کنید.
گاهی اوقات به خودتان استراحت دهید و سخت نگیرید.
اگر در هنگام بازگشت از سر کار خسته هستید و یا حوصله آشپزی ندارید گاهی اوقات غذای آماده تهیه کنید و فکر نکنید که مادر بدی هستید.
به تفاوت روش تربیتی یکدیگر احترام بگذارید.
تا جایی که روش تربیتی همسر شما مغایر با استانداردهای فرزند پروری نباشد انعطاف پذیر باشد با هم توافق کنید و شیوه تربیتی یکسانی را به کار ببرید استفاده از روش های مختلف و بحث و جدل بر سر شیوه های تربیت فرزندان نه تنها به سلامت ازدواج شما بلکه باعث ایجاد حس نا امنی در کودک شما می شود.
“نه گفتن”را بیاموزید.
آموختن این مهارت از دو جنبه متفاوت حائز اهمیت است گاهی اوقات کودک شما خواسته نامعقولی دارد و شما می خواهید به او “نه” بگویید، بنابراین بایستی مهارت “نه گفتن”به کودک را آموخته باشید؛ از سوی دیگر باید بتوانید در برابر وسوسه برعهده گرفتن مسئولیت های اضافی در محل کار یا حتی داوطلب شدن در کارهای مدرسه کودکتان مقاومت کنید تا فرصت بیشتری را با کودکتان سپری کنید.
به حس مادرانه خود اعتماد کنید.
در بین اطرافیان شما بیشتر از همه کودکتان را می شناسید و بهترین کسی هستید که می توانید به او کمک کنید برای این کار به غریزه و حس مادرانه خود اعتماد کنید.
در هنگام تعریف کردن از او دقیق و نکته سنج باشید.
هنگامی که کودک کار خوبی انجام داد، تعریف و تمجید از کودک می تواند باعث شود تا احتمال انجام کارهای درست توسط کودک بیشتر شود برای انجام این کار بهتر است به طور دقیق مشخص کنید که کدام رفتار او شما را خوشحال کرده است به عنوان مثال بگویید” ازت ممنونم که صبر کردی تا من تلفنم تمام شود بعد خوراکی مورد علاقه ات را بخواهی این کار تو من را خوشحال کرد.”
اطرافیان را در جریان برنامه تربیتی خود قرار دهید.
سایر اطرافیان مثل همسر پدربزرگ و مادربزرگ مربیان مهد کودک را برای پیاده سازی برنامه تربیتی خود بسیج کنید و از آنها بخواهید در این راه همراه شما باشند.
پشت سر کودکتان صحبت کنید.
اجازه بدهید تا کودک شما از دور شنونده تعریف و تمجید شما از کارهای خوبش باشد حتی می توانید در منزل برای عروسکش از کودکتان تعریف کنید.
هر روز با کودکتان صحبت کنید.
در روز سه سوالی که مخاطب آن کودک شما باشد از او بپرسید با این کار کار هنر مکالمه کردن را به او آموخته اید.
دیدگاه خود را بیان کنید